sedih, sedih, sedih…
bagaimana harus aku melampiaskan rasa ini. Rasa yang
hadir bila melihat si bunga bertikam lidah kerana kumbang durjana. Wahai bunga,
berbaloikah semuanya?
Bagaimana pula aku harus menegur si bunga? Sedangkan aku
juga bunga yang pernah membuat kesilapan. Aku juga bunga yang hampir layu
kerana si kumbang.
Bunga,
Bukankah kau cantik menghias laman
Malah kau menghiasi taman
Bunga,
Bukankah kau warna-warna kehidupan
Malah memberi seri dan kesegaran
Jadi mengapa bunga? Mengapa kau jadi taruhan antara
ribuan kumbang? Biar bunga...
biar kumbang terus menyapa. Jangan layu kerananya. Biar bunga... kumbang itu Cuma sementara, jangan ditinggalkan duka padamu bunga.
biar kumbang terus menyapa. Jangan layu kerananya. Biar bunga... kumbang itu Cuma sementara, jangan ditinggalkan duka padamu bunga.
bunga itu kita
ReplyDelete